Zaten düşünmeye başladığım her an gergin ve endişeli oluyorum. Nedense uzun yıllardır pozitif düşünemez oldum.
en çok gelecek endişelendiriyor. aslında kendi geleceğim değil oğlumun geleceği için endişeleniyorum. tercihlerini seçimlerini değiştirmek yönlendirmek istiyorum ama tabiki olmuyor. istiyorum ki benim tecrübelerimi alsın harmanlasın o onları tekrar yaşaması direk doğru seçimlerle devam etsin. tabi ki de yok böyle bir dünya; her birey kendi seçimlerini yapıyor ve yaşıyor. gün gelecek aynı benim gibi ona da dank edecek tabii inşallah bu çok geç olmaz. bu arada benim elimden desteklemek ve duaya sarılmaktan başka bir şey gelmiyor.
bir yıl öncesine kadar emeklilik hiç gelmeyecek diye endişelenirdim. şimdi umutluyum nasılsa 20 yılların altına düştü fazla değil 19 yıl var 😊😊😃😉😉😉😉😉😉😉😃😊
21 Haziran 2018 Perşembe
8. Hafta
8. Hafta: Hayatınızı etkilemiş bir kitap.
EYLÜL (kitabın yazarını bir türlü hatırlayamadım; konusu bir kadın ve farklı seçimlerle farklı 4 hayatı hikayeyi anlatıyordu. insan kendini; hayatını ve seçimlerini sorgularken buluveriyor.
Marlo Morgan Bir çift yürek
EYLÜL (kitabın yazarını bir türlü hatırlayamadım; konusu bir kadın ve farklı seçimlerle farklı 4 hayatı hikayeyi anlatıyordu. insan kendini; hayatını ve seçimlerini sorgularken buluveriyor.
Marlo Morgan Bir çift yürek
6. Hafta
6. Hafta: Bu haftanın en güzel hadisesi.
Annemler memleketten gelecekler, sabırsızlıkla gelmelerini bekliyorum.
Kısa oldu ama başka da aklıma gelen yok: bir yığın ütüm vardı onları ütülemeyi başardım. Halen kilo vermek yerine almaya devam ediyorum :(
Annemler memleketten gelecekler, sabırsızlıkla gelmelerini bekliyorum.
Kısa oldu ama başka da aklıma gelen yok: bir yığın ütüm vardı onları ütülemeyi başardım. Halen kilo vermek yerine almaya devam ediyorum :(
19 Nisan 2018 Perşembe
5. Hafta
5. Hafta: Hayatınıza yön veren bir alıntı.
Buna karar veremedim. Aslında biraz Polyanacıyımdır; sanırım 7 yada 8 yaşlarındaydım. Doktor için gittiğimiz il de kırtasiye de gördüğüm Polyanna kitabını anneme aldırabilmek için yapmadığım kalmamıştı. Tam hatırlamıyorum ama baya bir tepinmiş olabilirim. Hayatın zorlukları var, yaşanmış acılarda bol miktarda var. Ama hayatın getirdiği çok güzel güzelliklerde var. Bu yüzden ben genelde acıları sıkıntıları unutmayı tercih edip iyi tarafından bakanlardanım.
Buna karar veremedim. Aslında biraz Polyanacıyımdır; sanırım 7 yada 8 yaşlarındaydım. Doktor için gittiğimiz il de kırtasiye de gördüğüm Polyanna kitabını anneme aldırabilmek için yapmadığım kalmamıştı. Tam hatırlamıyorum ama baya bir tepinmiş olabilirim. Hayatın zorlukları var, yaşanmış acılarda bol miktarda var. Ama hayatın getirdiği çok güzel güzelliklerde var. Bu yüzden ben genelde acıları sıkıntıları unutmayı tercih edip iyi tarafından bakanlardanım.
4. Hafta
4. Hafta: Şu anda pencerenizden görünen manzara nasıl?
Çam ağaçlarının ardındaki fabrikayı saymazsak; ağaçların sallanışını izlemek keyifli oluyor. Biraz başımızı sağ tarafa çevirirsek de çıkış yapmak üzere olan kırmızı kamyonu görebiliriz. Bende biraz takıntıdır, camın önünün kapatılmasına dayanamıyorum. Yerimde otursam da camdan dışarısını illaki göreceğim.
Çam ağaçlarının ardındaki fabrikayı saymazsak; ağaçların sallanışını izlemek keyifli oluyor. Biraz başımızı sağ tarafa çevirirsek de çıkış yapmak üzere olan kırmızı kamyonu görebiliriz. Bende biraz takıntıdır, camın önünün kapatılmasına dayanamıyorum. Yerimde otursam da camdan dışarısını illaki göreceğim.
3. Hafta
3. Hafta: Daha çok/sık yapsam dediğiniz 5 şey.
1- Daha fazla yürüyüş yapmak isterdim.
2- Daha fazla sinemaya gitmek isterdim.
3- Daha fazla kendimle baş başa kalıp kafamı dinlemek istiyorum.
4- Daha fazla tatil yapmak,
5- Daha fazla ailemle vakit geçirebilmek isterdim. Bahar geldiğinde onlar memlekete gidiyorlar. Bağla bahçe ile ilgileniyorlar. Onlar geri gelene kadarda aklım hep onlarda kalıyor. onların yanına olmak o anları onlarla beraber yaşamak istiyorum. Ama gel gör ki sorumluluklar peşimizi gerçek hayata bırakmıyor. Sonuç: Çalışmaya devam ....
not: bu çelinç çok gecikti ama genede yarım bırakmıştım tamamlayıp paylaşmak istedim.
1- Daha fazla yürüyüş yapmak isterdim.
2- Daha fazla sinemaya gitmek isterdim.
3- Daha fazla kendimle baş başa kalıp kafamı dinlemek istiyorum.
4- Daha fazla tatil yapmak,
5- Daha fazla ailemle vakit geçirebilmek isterdim. Bahar geldiğinde onlar memlekete gidiyorlar. Bağla bahçe ile ilgileniyorlar. Onlar geri gelene kadarda aklım hep onlarda kalıyor. onların yanına olmak o anları onlarla beraber yaşamak istiyorum. Ama gel gör ki sorumluluklar peşimizi gerçek hayata bırakmıyor. Sonuç: Çalışmaya devam ....
not: bu çelinç çok gecikti ama genede yarım bırakmıştım tamamlayıp paylaşmak istedim.
12 Ocak 2018 Cuma
52 haftalık 52 soru 52 cevap
Saçaklı'nın paylaştığı http://sacaklininnotdefteri.blogspot.com/2018/01/yardm-lazm.html minoshka'nın çevirdiği http://minoshka.blogspot.com.tr/2018/01/gumruk-kopegi-gecen-sene-7-salanj-var.html#comment-form ( yoksa yapamazdım) 52 haftalık bir çelınc yapma fikri çok hoşuma gitti.
1. Hafta: Nelere şükrediyorsunuz?
Sağlıklı olmaya şükrediyorum. İyisiyle yada kötüsüyle bir şekilde bir yıl daha bitti. Bütün sevdiklerim yanımda buna çok şükrediyorum. Bir işim var, yıllar önce bir yıl işsiz kalmıştım tekrarından Allah korusun. İşimden memnunum, stresi diğer iş yerlerime göre daha az şükürler olsun. 2017 bol kazalı bir yıldı, çok şükür hayatta kalmayı başardım :) En korktuklarım yapamazsam dediklerimde yol aldım. Oğlum üniversiteye başladı ( gerçi hazırlığı yarıda bırakıp geri geldi ama olsun züğürt tesellisi seneye kendi bölümünde devam edecek okuluna). Borçlarım bitti, sağ olsun oğlum yeni borçlar açtı başıma :( Çok şükür işim var.
2. Hafta: Evim/yuvam dediğiniz yer hakkında yazın.
Evim evim güzel evim. Ben evcil bir insanım, hayatım genelde ev ve iş arasında geçiyor. Ailemle ve oğlumla yaşıyorum. Annemler kışın burada yazın memleketteler. Kalabalık olmak güzel, annem ve babamla olmak da güzel. Eve gidince hazır yemek olması süper. Tek sıkıntı herkes evde olunca oturma odasında yatmak bana kalıyor. Geçen bahar banyo tadilatı yaptırdık, her şeyi kendi zevkime göre yaptırdım sonuçtan memnun kaldım. Bir dört yıl öncesi de mutfağı tadilat yaptırmıştık. Balkonu içeri aldık ve kocaman bir mutfağımız oldu. Annemle mutfakta çarpışmalarımız bir nebze azaldı. İki kişi mutfak tezgahında çalışırken biraz hırgür olabiliyordu :) Oturma odasında da en son o eski vitrinden kurtulup (annem vitrinini vermemek için uzun yıllar savaştı :) sonuçta bir parçası mutfağa bir parça ayakkabılık olarak merdivene iki kenarda kitaplık olarak odada kaldı) konsol aldığımdan orası da gözüme daha bir hoş geliyor.
Ergenlik çağlarımda hep buradan gitmek istemiştim. Nedenini bilmiyorum belki küçük bir yer olması, belki insanların eski kafalı olması... Sonuç hala doğup büyüdüğüm yerdeyim. Aralarda teşebbüslerim oldu ama başarılı olamadım. Ailemle evimde olmayı evde zaman geçirmeyi seviyorum. Hele ki mutfak aslında dinlendiğim yer mutfak oluyor. Neyse şimdilik benden bu kadar. Bir günde iki yazı yazdım aferin bana :))
1. Hafta: Nelere şükrediyorsunuz?
Sağlıklı olmaya şükrediyorum. İyisiyle yada kötüsüyle bir şekilde bir yıl daha bitti. Bütün sevdiklerim yanımda buna çok şükrediyorum. Bir işim var, yıllar önce bir yıl işsiz kalmıştım tekrarından Allah korusun. İşimden memnunum, stresi diğer iş yerlerime göre daha az şükürler olsun. 2017 bol kazalı bir yıldı, çok şükür hayatta kalmayı başardım :) En korktuklarım yapamazsam dediklerimde yol aldım. Oğlum üniversiteye başladı ( gerçi hazırlığı yarıda bırakıp geri geldi ama olsun züğürt tesellisi seneye kendi bölümünde devam edecek okuluna). Borçlarım bitti, sağ olsun oğlum yeni borçlar açtı başıma :( Çok şükür işim var.
2. Hafta: Evim/yuvam dediğiniz yer hakkında yazın.
Evim evim güzel evim. Ben evcil bir insanım, hayatım genelde ev ve iş arasında geçiyor. Ailemle ve oğlumla yaşıyorum. Annemler kışın burada yazın memleketteler. Kalabalık olmak güzel, annem ve babamla olmak da güzel. Eve gidince hazır yemek olması süper. Tek sıkıntı herkes evde olunca oturma odasında yatmak bana kalıyor. Geçen bahar banyo tadilatı yaptırdık, her şeyi kendi zevkime göre yaptırdım sonuçtan memnun kaldım. Bir dört yıl öncesi de mutfağı tadilat yaptırmıştık. Balkonu içeri aldık ve kocaman bir mutfağımız oldu. Annemle mutfakta çarpışmalarımız bir nebze azaldı. İki kişi mutfak tezgahında çalışırken biraz hırgür olabiliyordu :) Oturma odasında da en son o eski vitrinden kurtulup (annem vitrinini vermemek için uzun yıllar savaştı :) sonuçta bir parçası mutfağa bir parça ayakkabılık olarak merdivene iki kenarda kitaplık olarak odada kaldı) konsol aldığımdan orası da gözüme daha bir hoş geliyor.
Ergenlik çağlarımda hep buradan gitmek istemiştim. Nedenini bilmiyorum belki küçük bir yer olması, belki insanların eski kafalı olması... Sonuç hala doğup büyüdüğüm yerdeyim. Aralarda teşebbüslerim oldu ama başarılı olamadım. Ailemle evimde olmayı evde zaman geçirmeyi seviyorum. Hele ki mutfak aslında dinlendiğim yer mutfak oluyor. Neyse şimdilik benden bu kadar. Bir günde iki yazı yazdım aferin bana :))
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)